TRAUMA (De Ware Tijd, 20-07-2019)

Recentelijk heb ik mezelf uit alle zogenaamde bewustwordingsgroepen op social media verwijderd. Dat soort groepen richt zich zogenaamd op de waarheid. Dat is onzin. Waarheid is altijd subjectief. Helaas. Een onderzoek heeft uitgewezen dat wij zelfs onze hersenen kunnen manipuleren. Een bepaalde herinnering kan daardoor erger worden, of niet,  dan de gebeurtenis in werkelijkheid was. Er is bijvoorbeeld een therapievorm waarbij het subject onder lichte hypnose gebracht wordt.  De traumatische herinnering wordt herleefd waarna de afloop kan worden aangepast naar een die bevredigender is. Zelf heb ik dit ook ondergaan nadat ik een gruwelijke overval in de straten van Amsterdam had overleefd. Het, de overval, bleek naderhand een bijzondere, bijna spirituele, ervaring.

Ik was, voor mijn werk, op weg naar de bank. Dertigduizend euro in een tas bij me. Twee heren wilden mij die tas afpakken maar ik weigerde dat. Gevolg was mishandeling met een ijzeren staaf. Meerdere malen sloegen ze op mijn hoofd, tevergeefs. De bedoeling was dat ik bewusteloos zou raken. Op een bepaald moment kwam het toch zover dat ik wit licht zag. “Zou het?”, dacht ik nog. “Nu al? Hier op straat in Amsterdam?!”. Net toen ik besloot daar dan maar vrede mee te hebben, hoorde ik: “Wat doen jullie?! Stop daarmee!!” Ze zijn toen weggerend, mij bloedend achterlatend op straat waarna mensen mij te hulp schoten. Heel apart was dat deze mensen allemaal blond waren. Ook die man die mij te hulp was gesneld.

Van een afstand keken ‘mijn eigen mensen’ toe. Uiteindelijk gaf een Ethiopische vrouw schoorvoetend toe dat ze alles had gezien maar te bang was. Nadat de blonde menigte op haar ingepraat had, beloofde ze te getuigen. Het is er uiteindelijk nooit van gekomen. Het vreemde was dat ik niet boos was op de overvallers. Op niemand. Geen wraakgevoelens. Mijn enige zorg was dat ik zonder trauma wilde verder leven. De teleurstelling van het in de steek gelaten worden door “mijn eigen mensen”, legde ik naast mij neer. Mijn werkgever vroeg me waarom ik het geld niet had gegeven. Het bedrijf was verzekerd. Hij prees mijn loyaliteit. Maar ik lachte hem uit. “Sorry, maar het ging me echt niet om uw geld. Het ging mij om het principe. Wat niet van jou is, blijf je van af. Punt.”

Mijn moeder was in alle staten. Ik heb het haar pas verteld toen ik geholpen was en de gaten in mijn hoofd gehecht waren. “Waarom jij? Je doet geen vlieg kwaad!! Waarom jij??”, snikte ze. Ik lachte. Het was gebeurt op de dag dat ik eigenlijk in het vliegtuig richting Paramaribo zou zitten. Ik had mezelf de terugkeer naar mijn thuis en een welverdiende vakantie ontzegd omdat mijn werkgever mij onder druk had gezet. “Het waren niet die overvallers, mama, het was gewoon een wake-up-call from life itself. De boodschap is dat ik door mijn toedoen op de verkeerde plaats en het verkeerde tijdstip was. Dat mag nooit meer gebeuren.”  Uiteindelijk belandde ik bij een specialist in eerdergenoemde techniek. We spraken eerst een paar keer af alvorens ik echt onder hypnose ging. “Ik wil er snel vanaf!”, benadrukte ik. “Dit is effectief, het komt goed.”

Ineens was ik daar. Zag hoe de heren mij volgden en de ene iets sneller ging lopen om mij op de schouder te tikken. “Jij bent het toch?! Jij hebt mijn zus geneukt, toch?!” Destijds begon ik te lachen en zei “Sorry?!”. Onder hypnose deed ik een stap achteruit en liep ik hoofschuddend weg, de drukte in. We gingen fast forward. Het was gebeurd. In het echt werd ik wakker op straat met al die blonde mensen om me heen. Onder hypnose confronteerde ik de heren met hun weerzinwekkende daad. Wat ik toen niet had kunnen zeggen of doen, heb ik onder hypnose gekund. Geweld, zowel verbaal als fysiek, is nooit de oplossing. Zelfs mijn therapeut kon niet bevatten dat ik er onder hypnose nog steeds niet voor koos de overvallers in stukken te hakken. “Niet boos? Dat kan niet!’  Het bleek wel te kunnen en ik leef nu traumavrij.

Waarom deel ik dit? Omdat al die bewustzijnsgroepen mij, voor mijn gevoel, laten zien hoe ik had kunnen zijn als ik mijn traumas uit het verleden niet had aangepakt. Mensen die zijn blijven hangen in de jaten tachtig of alles op lanti afschuiven, kunnen beter focussen op mentale genezing. Dat zeg ik omdat de samenleving het verdient om vrij te zijn van persoonlijke trauma’s die het beleid beinvloeden. Houdt je homohaat bijvoorbeeld voor jezelf maar zorg er gewoon voor dat ook deze groep belastingbetalers waar voor hun belastinggeld krijgt. Vasthouden aan individuele interpretaties van de waarheid brengt niemand vooruit. Elkaars waarheid respecteren wel. Want dan kunnen we, terwijl we respectvol onze waarheden uitwisselen, vooruit komen. Wie weet, zal het dan wel lukken nieuwe afspraken te maken over ‘onze’ waarheid.