BLITLER (De Ware Tijd, 21-03-2020)

Wanneer je denkt alles gehad te hebben, gebeurt er altijd wel iets dat je haren recht overeind doet staan. Maar deze laatste, deze laatste was echt het toppunt. Het was het bedorven neusje van een verrotte zalm moet ik zeggen. Uren erna zat ik nog steeds te bedenken of dit echt gebeurt was. Ik bezocht een tentoonstelling over de verschrikkingen van de tweede wereld oorlog en de rol die Suriname daarin had gespeeld. Best trots maakte het mij. Totdat ik een groepje jongens hoorde praten.

Ze waren allemaal van Afro-Surinaamse afkomst maar niet gemengd. Dat maakte het nog frappanter voor mij om aan te horen wat ze zeiden. Deze jongen spraken hun bewondering uit voor Adolf Hitler! “Ja, mang, a man dat ben bun. A kiri alla den homo. Na bun sani!” Ik moet eerlijk zeggen dat ik niet zozeer schrok over dat van de homo’s. Dat kan ik afwuiven als domme, wel extreem domme, onwetendheid die waarschijnlijk door nog onwetender volwassenen was gevoed. Of misschien ben ik al immuun voor zulke stinkende uitspraken.

Erger vond ik de waardering voor Adolf Hitler. De waardering voor de nazi’s en het feit dat zij zoveel Joden hebben kunnen vermoorden. Het is wel zo dat Hitler, als mens bekeken, charisma had en dat hij kon praten als een pastoor. Dus hij wist wel mensen aan zich te binden. Maar het is toch bizar dat zijn eigen mensen hebben ingezien dat wat hij deed verkeerd was en dat, nota bene, zwarte jongeren, untermenschen volgens de leer van de nazi’s, hem nu adoreren.

Een aanwezige gids probeerde de jongeren die leer uit te leggen en dat hun waardering misplaatst was. Ook zij met hun donkere huid zouden door de nazi’s worden vergast. Het ging er niet in bij ze. Feit bleef dat ze hem geweldig vonden omdat hij homo’s had vermoord. Achteraf ben ik gaan vragen aan de gids of er vaker zulke reacties waren. Hij gaf aan dat dit de eerste keer was dat zwarte jongeren bij het bezoeken van de tentoonstelling zulke uitspraken hadden gedaan. Dat was een kleine opluchting.

Ik besloot het te bespreken met een vriend van mij die werkzaam is in het onderwijs. Die ontstak in woede en verontwaardiging. “Het komt door de manier van lesgeven.” Hij stoorde zich er heel erg aan. De apathische manier waarop de lesstof werd toegediend aan leerlingen zorgde er, volgens hem, voor dat zij Hitler konden beschouwen als een held in plaats van als een van de ergste dingen die de mensheid is overkomen. Of dat echt de reden is, weet ik niet. Ik kan het me ergens wel voorstellen.

Wat ik wel weet, is dat ik nog steeds in shock ben. Maar dat moet ik eigenlijk niet zijn. Wij zijn er toch ook goed in die dezelfde bijbel, die verklaart waarom wij zulke goede slaven moesten zijn, aan te houden als zweep om nu andere mensen, en onszelf, te onderdrukken. In principe ben ik dus de idioot die zich laat shockeren door zulke uitspraken. Maar toch. Dit is iets waar ik nog steeds een beetje van ondersteboven ben.

Of is het mijn eigen beperkte visie? Hou ik zelf teveel vast aan huidskleur wanneer ik mezelf verbaas over een zwart persoon die Hitler een toffe peer vindt? Nu moet ik zeggen dat ik een keer eerder een stuk heb gelezen van iemand die Hitler geweldig vond. En ik heb begrepen dat er ook Surinamers waren die zich destijds bij de NSB aangesloten hadden. Net zoals er nu ook Surinamers zijn die  in Nederland stemmen op (extreem)rechtse partijen omdat ze denken dat zij een strijd aangaan tegen moslims. Beseffen zij wel dat wanneer het mocht lukken de moslims te verdrijven, zij daarna aan de beurt zullen zijn?

Het moge duidelijk zijn dat die uitspraak van ‘de toekomst van Suriname’ mij bezig heeft gehouden. Bedenkend dat het in Duitsland ook begon met kleine vonkjes die uiteindelijk hebben geleid tot de vurige uitbarsting van gaskamers, massagraven en verbrandingsovens, beschouw ik dit ergens toch wel als een teken aan de wand. Een waarschuwing dat als wij zo doorgaan met het laten sudderen van onwetendheid onder jongeren en allerlei randfiguren de kans geven hen te vormen, dat we in de toekomst met teveel gebakken peren zitten.

Niet om het feit dat zij zulke uitspraken over homo’s doen. Onderzoek heeft echt uitgewezen, en dat heb ik vaker aangegeven, dat het uiterlijk vertoon, waar ik zulke uitspraken onder schaar, een uiting is van een innerlijk conflict. In dit geval denk ik dat de jongens aan het papegaaien waren. Iemand met een innerlijk conflict omtrent zijn geaardheid heeft zulke uitspraken gedaan en zij hebben niet verder nagedacht. Ik hoop ten zeerste dat zij binnen afzienbare tijd de capaciteit zullen ontwikkelen om op een verlichte manier na te denken over zulke zaken. Echt..

Als dit soort jongeren onderdeel van de toekomst van ons land is, zijn we niet gezegend! Dan is de COVID-19 pandemie, misschien maar goed ook. Niet alleen voor ons maar de hele wereld. Laat dat virus maar de kans krijgen om goed om zich heen te grijpen zodat we een nieuwe start krijgt. Too soon? Ach, we blijven hopen dat het een keer goed komt. Dat racisme, discriminatie, xenofobie, stigmatisering en alle vormen van haat uitgeroeid zullen worden. Mens zijn is wel moeilijk. Een goed mens zijn nog meer! Het lijkt bijna een utopie. Omdat zelfs hetgene dat als goed beschouwt wordt, voor iedereen anders lijkt. Is Hitler dan toch de laatste die  het hardst lacht?!