Eieren zijn een belangrijk onderdeel van ons leven. Het is eigenlijk een basisgoed. Toch fluctueert de prijs constant, tot mijn grote ergernis. Lang luste ik geen eieren. De na-effecten ervan vond ik niet zo prettig. En ik heb een keer, ik was klein, iets geks meegemaakt. We zaten in de woonkamer en hoorden wat zachte knallen, gevolgd door een penetrante geur. Bleek dat er wat rotte eieren zaten in een rek. Dat ze konden ploffen, wist ik nooit. Wel had ik geleerd dat het vroeger een gebruik was om een ei bij een deur te plaatsen. Wanneer dat ei dan plofte, dan wist men dat er takru sani het huis in was gekomen en welke actie er dus ondernomen moest worden. Nu weet ik niet meer of dat destijds ook het geval was. Wat ik nog weet, is dat de stank ondraaglijk was en dat ik daarna voor een flinke tijd genezen was van eieren eten. Zelfs de geur van gekookte eieren maakte mij decennialang misselijk. Nu is dat anders. Vanwege mijn dieet heb ik weer eieren leren eten en so far so good... soort van.
We passen eieren dus ook op andere manieren
toe. Wanneer er takru sani op ons is,
of we hebben een hebi, dan kunnen we
het weghalen middels rituelen met een ei. Ook dat heb ik zelf mogen ervaren en
ik weet nog dat ik bijzonder gefrustreerd was omdat het ei maar niet brak.
Deels beschouw ik het als een self
fullfilling prophecy. Ik geloofde ook dat wat mij was aangedaan, erg was.
Het had mij in de greep en dat had een effect op mijn lichamelijke vermogen.
Het bracht mij ook terug naar dromen die ik als tiener had. Over vechten en dat
moeten overcompenseren omdat mijn armen van katoen leken gemaakt. Gelukkig was
ik mij er destijds van bewust dat het een droom was. En de ervaring met het ei
was er een die mij deed beseffen hoe krachtig de eigen geest kan zijn. Wat een
ei allemaal niet teweeg kan brengen!
Recentelijk bleken ze een luxeproduct te zijn
geworden. Op sommige plaatsen meer dan 100 SRD voor een rek eieren waardoor de
prijs per ei wel SRD 4 was geworden. Het is te belachelijk voor woorden. Die
eieren heb ik dan ook niet gekocht maar ben gaan zoeken naar mensen die
redelijker prijzen hadden. Vaak zijn dat mensen die legkippen houden voor eigen
gebruik en een overschot hebben. Heel soms is er een enkeling die de prijzen
nog laag houdt. Zelfs in deze categorie stegen de prijzen maar bleven ze
stragetisch nog wel onder de honderd. Tja, dan kost een SRD 3,95 in plaats van SRD 4.. joepie, NOT! Op dat
moment heb ik ze niet gekocht. Volgens mij met mij meerderen. Want na
anderhalve week hoorde ik vanuit verschillende kanten: eieren dalen weer in
prijs. Of ik naar de winkel ben gerend om eieren te kopen? Nope!
Wanneer de kapitalistische werking van vraag
en aanbod mij zodanig beinvloed dat ik niet eens meer normaal kan eten, ga ik
ageren. Dan maar die eieren uit mijn dieet halen. Maar ik weiger langer mee te
werken aan het in stand houden van een systeem dat als doel heeft de
meerderheid uit te melken ten behoeve van de minderheid. Het vaak gehoorde
excuus is dan dat de markt nou eenmaal zo werkt. Nou, dat is bullshit. De werking
van de markt wordt bepaald door de consument. Echter beseft die dat niet! Of nu
wel? Ik hoop het. Deze keer zag ik namelijk voor het eerst dat mensen op
sociale media hun frustratie uitten en aangaven dat ze absoluut niet meer bereid
waren die eieren nog te kopen, ook al waren ze in prijs verlaagd. De consument
heeft gewoon geweigerd de hoge prijs te betalen en nu blijft men met voorraden
zitten.
Ook de tankstations klagen nu. Wel dertig
procent omzetdaling. Voor mij betekent dat ergens toch wel dat de consument nu
duidelijk een grens trekt. Tot hier en niet verder. Nouja, ik hoop dat het zo
is. Het kan ook liggen aan het thuis moeten blijven. Waarom dure benzine tanken
als je toch nergens heen kan? Ohnee, recente gebeurtenissen hebben aangetoond
dat men juist voor een lockdown weekend extra gaat tanken. Wellicht omdat het
nou eenmaal patroon is geworden dat prijzen worden verhoogd gedurende een
lockdown. We zijn ook nu niet teleurgesteld. Daarom ben ik persoonlijk Tekisha
erg dankbaar voor haar rollende ballen. Het was een welkome afleiding van het
nieuwe oude gedrag van onze mandaatdragers.
Goed, terug naar die eieren. Ze mogen me wel
bellen wanneer ze aan het rotten zijn. Niet dat ik ze ga eten. Nee, nee. Ik heb
gewoon een paar adressen waar ik wat rotte eieren heen zou willen sturen.
Waarom? Ik vind dat sommige mensen moeten ruiken hoe eigen lof stinkt. Net als
die nieuwe wind die nu door Suriname waait...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten