MENSEIGEN (De Ware Tijd, 21-12-2019)

Aan het einde van elk jaar zeggen we vaak dat het toch wel erg snel is gegaan. Gevoelsmatig lijkt dat zo maar ik denk dat er wel degelijk iets in zit. Echter heeft dat niet te maken met de snelheid waarmee de tijd verstrijkt. Er is gewoon veel meer te doen waardoor het zelfs lijkt alsof we tijd te kort hebben. Dat veel meer te doen, is allemaal te herleiden naar het gebruik van smartphones. Vierentwintig uur per dag worden we gebombardeerd met reclames, weetjes en nieuws.

Zo kwam het dat ik om drie uur in de ochtend het nieuws zag dat er wederom een prominent figuur was opgepakt voor ontucht met een minderjarige. Het nieuws zelf verraste me niet. “Weer een..”, dacht ik. Hoeveel zullen er nog volgen? Nog belangrijker, hoeveel zullen er daadwerkelijk vervolgd worden? Ook nu weer, en dat vind ik persoonlijk echt onbegrijpelijk, was aan de meeste reacties te zien dat men aan de kant stond van de dader.

Dat de persoon nog niet schuldig bevonden is iets waar we rekening mee moeten houden. Maar om nou direct het mogelijke slachtoffer aan te wijzen als dader is bijzonder. Opmerkelijk zijn tevens de complottheorieen van de vele politieke analytici die ons land rijk is. Zij denken dat het een politieke stunt is, gericht op het in diskrediet brengen van een bepaalde partij. Nou, politiek vind ik nou niet echt het symbool van moraliteit maar dat men zo laag zou willen zinken voor gewin mag absoluut fictie of ‘Amerikaans’ blijven.

Opvallend is dat sommige vrouwen het slachtoffer afvallen en de kant van de dader kiezen. Wat is er gebeurt met solidariteit en sisterhood? Er zijn zlefs mensen die zeggen dat het onmogelijk is omdat de mogelijke dader een gelovig persoon is. Als er iets is dat de afgelopen jaren overduidelijk, en dan echt over-over-over-duidelijk, is bewezen, is het wel dat gelovig zijn absoluut niet garant staat voor goed zedelijk gedrag of moraliteit.

Is het geen tijd om geloof of spirituele beleving een prive activiteit te maken en niet langer iets dat alle facetten van onze gemeenschap doorspekt? Of moeten we eraan gaan werken dat het weer een zuiver iets wordt dat, zonder enige vorm van uitsluiting, toegankelijk is voor een ieder? Ik weet het niet maar het is tijd dat we iets doen. Zaken moeten anders. De oude peilers van de samenleving voorzien niet in de behoeften van de moderne mens, niet alleen in Suriname maar over de hele wereld.

Het ergst van alles vind ik dat er weer een tiener is misbruikt. Een meisje van vijftien jaar nog wel. Ik snap niet wat maakt dat, sommige, mannen niet luisteren naar die innerlijke stem die zegt “No go, a no bun!”. Wat is de fixatie op een lichaam dat niet helemaal volgroeit is? Wat maakt dat een onvolgroeid lichaam bij sommige mensen gevoelens van wellust oproept? Is het de streling van het ego wanneer iemand de eerste mag zijn die het maagdelijke paradijs betreedt? Is het een sport? Of is het pure lust en stom toeval dat het een meisje van vijftien betreft?

Zou het net zo goed een vrouw van vijf en tachtig kunnen zijn? Een baby van acht maanden of een jonge kerel van negentien? Hoe bizar ook, deze voorbeelden komen uit echte nieuwsitems, nationaal en internationaal. Vaders die hun eigen pasgeboren kind verkrachten. Stiefvaders die met medeweten van moeders hun stiefkinderen molesteren. Als ik een tekenfilm was, zou mijn hoofd elke keer bij het zien van zo een bericht ontploffen. Waar het ook van ontploft, is dat er mensen zijn die zeggen dat het waar is omdat ze hebben gezien dat de dader dit gedrag vertoonde. Waarom hebben ze destijds niets gedaan? Zijn ze niet medeplichtig?

Het kan niet erger, zou je denken. Toch wel. In een ander geval heeft een man van negen en twintig jaar verkering gevraagd aan een meisje van veertien. Het bizarre van alles is dat hij eigenlijk een relatie had met de tante van het kind. Wat gaat er in het hoofd van een volwassen man om wanneer hij een kind van veertien om verkering vraagt? Zitten de hersenen dan echt in dat kopje onder de buik? Of is het slechts een naschok uit de tijd, eeuwen geleden, dat zulks normaal gevonden werd?

Want, eerlijk gezegd, vroeger waren dit soort zaken normaal. Het feit dat we het nu als barbaars zien, is omdat we nu zogenaamd beter ontwikkeld en beschaafder zijn. Toch vraag ik mij steeds vaker af of zulk gedrag niet inherent is aan mens zijn. Is het een fabel dat de mens ooit verlichting kan bereiken en dus het niveau van dierlijk gedrag kan ontstijgen? Steeds vaker merk ik wel dat de vergelijking tussen mens en dier, waarbij het dierlijke staat voor het onbeschaafde, niet klopt. Ik denk serieus dat we er beter aan doen te streven meer te zijn zoals dieren. Dan is mogelijk, in de toekomst, niet alleen onze jeugd een stuk veiliger maar ook onze aarde een stuk schoner.