Afgelopen week heb ik met verbazing geluisterd naar sommige van mijn leeftijdsgenoten. Die spraken over, wat zij noemden, ‘het moreel verval’ dat te merken was aan het feit dat jongeren zich het leplazarus hebben gezopen tijdens de Pagara Estafette met Oudjaarsdag. Terwijl ik dat zo bedacht, besefte ik dat ik nog steeds erg Hollands denk en praat. Het is zelfs zo dat ik de laatste tijd steeds vaker miscommunicaties heb in mijn poging met autochtone Surinamers te communiceren. Laatst zei iemand “Die auto slaat af, daarom is er een file.” Mijn vraag: “Waar staat die auto stil dan?” leidde tot irritatie bij mijn gesprekspartner die zich daarna, verrassend genoeg, toch verontschuldigde. “Ik bedoelde dat die auto naar links gaat! Dat moest ik zeggen, sorry.”
Het, eerdergenoemde, Hollandse gezegde ‘jezelf
lazarus drinken’ is afgeleid van de verschillende Lazarussen die worden genoemd
in de het boek van de Christenen. Het verwijst naar het feit dat een van hen
tot leven was gewekt door Jezus en dat hij daarna redelijk verdoofd of verward
was. Er wordt ook gezegd dat Lazarus een persoon was waar het niet goed mee
ging. Na hulp van Jezus ging dat wel beter. Men gelooft daarom dat men, met de
tijd, is gaan zeggen dat mensen die zo dronken zijn dat het even niet goed gaat
met ze als Lazarus zijn.
Wat de jeugd betreft, zie ik het dus ook zo.
Ik vind daarom het geklaag van mijn leeftijdgenoten maar een beetje overdreven.
Waarom is het gelijk moreel verval wanneer jongeren dat doen wat zij behoren te
doen? Jong zijn. Fouten maken. Experimenteren. Liever dat zij zich nu misdragen,
puru alla lostu, dan dat zij op
latere leeftijd de schade inhalen ten koste van hun gezin zoals dat bij genoeg
van mijn leeftijdgenoten, of ouder, het geval is. Hoeveel volwassenen kunnen
zeggen dat ze nog nooit hebben uitgelopen voor hun partner? Hoeveel volwassen
kunnen, in alle eerlijkheid, zeggen dat ze zonder zonde zijn? Dat zijn er echt
maar heel weinig.
Ook ik heb heel erg veel gefeest als jongere.
Op de grond gelegen voor de club. Half bewusteloos door de hoeveelheid drank,
en drugs, die ik met vrienden naar binnen had gewerkt. Het enige verschil met
toen en nu is dat er in mijn tijd bijna geen social media was. Of ik er spijt
van heb? Nu niet, toen wel! Het innemen van zoveel drank, en andere
genotsmiddelen, zorgt ervoor dat een persoon in een euforische stemming is. In
een groep kan dat erg gezellig zijn. Helaas komt daarna ‘het zwarte gat’, het
moment van besef. “Wat heb ik gedaan?! Met wie heb ik wat gedaan?! Wat heb ik
gezegd?!”. Na de euforie kwam vaak de depressie. Voor mij was dat de beste
straf in die tijd. Doordat ik dat heb gedaan, ben ik nu rustig en kan ik mijn
ervaringen uit de eerste hand delen met anderen.
Zelf leerde ik het niet meteen af. Ik heb
eerst goed ziek moeten worden alvorens ik kon leren genieten van uitgaan onder
het genot van een glas water. Wat mij betreft mogen die jongeren zich dus kapot
drinken en feesten. Wanneer hun foto viraal is gegaan, zullen ze echt wel
voorkomen dat het zich herhaalt. Of wanneer ze zoveel gedronken hebben dat ze
helemaal uitdrogen en hun spieren daags erna nog steeds verkrampen. Dat zal ze
echt leren! Zoniet dan is het een ‘serious
case of drey ai’, of onderdukte problematiek. Zelfs dan vind ik niet dat
wij mogen spreken van moreel verval.
Wanneer dan wel? Nou, wanneer we ons rechtsysteem
ombuigen om krom gedrag recht te praten. Wanneer wij toestaan dat dezelfde
voorganger die onze zus heeft misbruikt, weer in functie mag. Wanneer wij
iemands activiteiten in ‘the privacy of
their bedroom’ zwaarder vinden wegen dan de persoon an sich. Het is ook moreel verval wanneer volwassenen mannen zich
vergrijpen aan kleine jongens of meisjes. En dat zijn ze ook echt nog steeds
wanneer ze haren op hun geslachtsorganen hebben of zichzelf aanbieden. Wanneer
ouders hun kind de straat opsturen omdat het gay is. Nog erger is het wanneer men dat kind wel accepteert zodra
het geld, verdiend als gay sekswerker,
in het laatje brengt. Of wanneer zo een kind zich aanmeld bij instanties waar
ze ten prooi vallen aan sadisme en misbruik.
Er is genoeg dat wij terecht kunnen benoemen
als moreel verval, waarover we zwijgen.
Wat we vergeten is dat jongeren slechts ons gedrag weerspiegelen. Niet alleen
goed voorbeeld doet volgen, elk voorbeeld doet volgen. Schreeuwen sommigen van
ons daarom als varkentjes op weg naar het slachthuis bij het zien van die
delirische jongeren? Want als er echt sprake is van moreel verval, dan was dat
al zo toen wij ons in onze jeugd het lazarus zopen voor het oog van onze
kinderen. Na unu kweki deng...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten