Werkplekken zijn niet altijd even veilig voor een ieder terwijl ze dat wel zouden moeten zijn. Een werkplek is het meest veilig voor een heteroseksuele man. Momenteel is de wereld in hun handen, dus logisch. Voor de rest van de wereld is het nog even geduldig wachten tot ‘the reign of men’ voorbij is. Net zoals we in Suriname geduldig wachten tot de ‘reign of the grey’ voorbij is en de jongere generatie de kans krijgt met de scepter te zwaaien. Hopelijk is het in de toekomst wel beter wanneer alles door vrouwen bepaald zal worden. Soms betwijfel ik het, ook al vind ik dat het echt niet slechter kan dan wat mannen van de wereld hebben gemaakt. Het zijn onze eigen blaren maar ik vind dat we onze billen genoeg hebben gebrand aan de machtswellust van de man. Over billen gesproken. We hadden het over een veilige werkplek en ja, die billen hebben daar mee te maken.
Ik kreeg laatst namelijk een schokkend verhaal
te horen van iemand die pas was begonnen met werken bij een staatsbedrijf. Of
was het een overheidskantoor? Het was een dame en ze had zich enorm verheugd op
deze vervolgstap in haar carriere. Tot ze doorhad hoe het er op haar nieuwe
werkplek aan toe ging. Seksueel molest leek er de normale gang van zaken. In de
korte tijd dat ze er in dienst was, werd ze door mannen in haar billen
geknepen. Een van de keren werd ze zelfs geprezen om haar ‘dikke poen’ en dat
men om die reden graag kindjes met haar zou willen maken. Wat ze ermee aan moest, wist ze niet zo goed.
Dat kwam omdat ze had opgemerkt dat andere vrouwen, bij wie ze logischerwijs
haar toevlucht zocht, het gedrag van deze mannen tolereerden en soms zelf
stimuleerden. Het lijkt erop dat binnen dit staatsbedrijf , of was het een
overheidskantoor?, seksueel schunnige taal onderdeel van de omgansvorm is.
Alles wat met de overheid te maken heeft, zou
toch de norm moeten zijn? Daar zou men toch behoren te weten wat een gepaste
gedragscode is op een gemengde werkvloer? Zo te merken niet. Het zette mij
verder aan het denken en ik bedacht me dat ik helemaal niet zo verbaasd moest
zijn. Ik heb namelijk zelf van twee vrouwelijke collega’s klachten gehad over
het gedrag van mannen. Dat was dan niet binnen het bedrijf waar ik toen
werkzaam was. De buren aan de overkant waren, drie keer raden: medewerkers van
de overheid. In dit geval was het dus echt een overheidskantoor waarvan mijn
vrouwelijke collega’s aangaven dat ze het niet prettig vonden om er langs te
lopen. Toen ik het ben gaan onderzoeken bleken er nog twee, dus in totaal vier,
dames te zijn die hetzelfde hadden ervaren. Het worden nageroepen door mannen
vanaf het balkon van dat overheidskantoor leek mij ook niet fijn.
Vooral als men bedenkt dat het niet moeders
mooisten waren die zich zo brutaal uitten. Schandelijk vond ik het wel. Vooral
omdat ik vind, dat zoals eerder gezegd, dat hetgeen vanuit de overheid komt de
toon moet zetten, op een positieve manier. Ik denk trouwens niet dat de
overheid nu alleen haar mannen moet gaan onderwijzen in goed professioneel
gedrag of wat ongewenste intimiteiten
nou precies zijn. Wat mij betreft mogen veel vrouwen die stof ook tot
zich gaan nemen. Het lijkt er voor velen namelijk op dat hetgeen mannen
verkeerd doen, wel door vrouwen gedaan mag worden in de omgekeerde situatie.
Een van mijn vrouwelijke collega’s, die zelf
had geklaagd over de schunnige opmerkingen van de heren in overheidsdienst,
presteerde het om later in diezelfde maand ontzettend verlustigd naar mijn
kruis te kijken en op ondeugende toon te vragen: “Hm, ben je zo blij vandaag?..
want dat ding steekt uit, mang!” Dat was niet het geval. Alle mannen hebben er
soms last van dat hun beste maat van plaats verwisseld maar dat wil nog niet
zeggen dat het om aandacht vraagt. Jammer dat ik nergens mijn beklag kon doen
EN serieus genomen zou worden. Als man behoorde ik haar een goede veeg uit de
pan te geven natuurlijk. Het is niet de enige keer dat vrouwen zonder blikken
of blozen uitspraken richting mij hebben gedaan waarvoor een man, waren de
rollen omgekeerd, flink gestraft zou worden.
Seksueel molest, ongewenste intimiteiten of
zelfs aanranding en verkrachting zijn altijd fout en strafbaar. Ongeacht het
geslacht of de seksuele voorkeur van dader en/of slachtoffer. Anders wil het
zeggen dat we naast klassejustitie ook kunnen praten over genderjustitie. Customized justice of rechtspraak op
maat. Recht voor een maar niet voor allen? Is dat wat emancipatie ons
opgeleverd heeft? Ik mag hopen van niet. Dan is het hoog tijd zaken recht, dus
gelijkwaardig, te trekken. “Dikke poen (of tollie)” zeggen, hoort niet thuis op
welke werkplek dan ook.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten