Jarenlang betaalde ik mijn ziektekostenverzekering
zonder ziek te worden. Toen ik op een dag werd overvallen, in Amsterdam, en werd
mishandeld door twee mannen die (tevergeefs) probeerden mij te beroven, raakte
ik erg teleurgesteld in dat hele verzekeringssysteem. Met een gat in mijn hoofd
werd ik naar de SEH afgevoerd. Wel goed geholpen overigens. De teleurstelling
begon toen ik de rekening kreeg gepresenteerd voor het feit dat de ambulance
was gebeld en er kosten waren gemaakt op de SEH. Waarom betaalde ik dan een ziektekostenverzekering
om vervolgens toch nog extra te betalen voor iets waar ik geen schuld aan had? Het
is een van die dingen in de maatschappij waar we, tegen beter weten in, aan
meedoen. Het afsluiten en betalen van verzekeringen is daar slechts een
voorbeeld van.
Inspelend op onze angsten worden we
gemotiveerd elke maand te betalen, mocht er wat gebeueren. Het hele concept van
jezelf verzekeren vind ik een scam
waaraan we allemaal verplicht zijn te participeren. Hier besloot ik de proef op
de som te nemen. De eerste paar jaar in Suriname was ik namelijk onverzekerd.
De wettelijke verplichting was nog niet van kracht. In die tijd ben ik 2 keer
ziek geweest. Een consult bij een particuliere arts, gebaseerd op de kleur van
mijn paspoort en het feit dat ik ingezetene ben vergetend, kostte mij SRD
90-100. Medicijnen kostten mij in beide gevallen bijna niets. In twee jaar tijd
heeft ziek zijn mij ongeveer SRD 250 gekost. We kunnen nu zelf uitrekenen wat
ik had moeten betalen als ik preventief bezig was geweest en mezelf had
verzekerd just in case.
In 2017 ben ik best vaak ziek geweest en drie
keer opgenomen in het ziekenhuis. Toen was ik wel verzekerd want ik dacht ‘tja,
we worden ouder.”. Nu word ik geconfronteerd met een premieverzwaring van 25%. Dit
is trouwens bovenop die verhoging van meer dan honderd procent. Dus: ik
verzeker mezelf, maak gebruik van die verzekering en vervolgens word ik ervoor
gestraft doordat mijn premie verhoogd en verzwaard wordt. Waarvoor betaal ik
dan?! Als ik vervolgens lees in de krant dat verzekeringsmaatschappijen flinke
winsten maken, dan ga ik het nut en de wettelijke verplichting tot verzekeren
ernstig in twijfel trekken. Wie verzekerd is en nooit ziek wordt zie ik echt
geen premie verlichting van 25% krijgen. Het is erg dat dit soort ‘ongelukkigheden’
vooral mensen treft die leven met HIV of diabetes. Het eerste kost de
verzekeringsmaatschappijen niets aangezien de medicatie bekostigd word door de
staat en de zorg grotendeels bekostigd word door stichtingen die met
buitenlands geld opereren. Het tweede is te terug te draaien als men gaat
sporten en er een gezonde levensstijl op na houdt. Dus zelf sport ik nu drie
keer per week, reduceer stress en eet volgens de schijf van vijf.
Mijn ziekenhuisopnames waren niet
diabetes-gerelateerd trouwens. Ja, die kosten waren hoe dan ook hoog en zouden
misschien wel mijn financiele nekslag zijn geweest als ik niet verzekerd was. Toch
is het jammer dat de premieverzwaring van 25% een gevolg is. Het betreft een
enorme hap uit iemands inkomen. Het is triest dat er geen wetgeving is die
prijsverhogingen aan banden legt. Triest dat het kapitalisme en het
consumentisme ons stuwen met angst als katalysator en dat zelfs de medische
wereld hiervan profiteert. De angst is er zo ingeprent dat niemand erover
nadenkt om de biologische apotheek te raadplegen. De farmaceutische industrie
doet dat wel en maakt groffe winsten. Wij wuiven onze oeroude kennis weg en
strelen ons ego met de misvatting dat we het goed geregeld hebben terwijl we
niets anders zijn dan ‘premie-melkkoeien’. Mijn uiers doen pijn!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten