Het is toch wel apart om te zien hoe men over
de hele wereld subjectief is over hetgeen goed of fout is. Aan de ene kant
veroordelen we pedofilie maar als het gaat om priesters die zich vergrijpen aan
kleine jongetjes dan steken we onze kop in het zand. Als de betreffende
pedofiel een bekende artiest is, dan vergeten we dat het misbruik net zo veel
pijn doet als wanneer het een ‘gewone’ man was geweest. Sterker nog, het zal
veel pijnlijker zijn omdat bekende personen als voorbeeld gezien worden. Vaak
is dat ook de reden waarom ze er in eerste instantie mee weg komen, totdat
iemand het licht ziet en beseft dat het een slachtoffer van misbruik is.
Dat het morele kompas van veel mensen kapot
is, kunnen we nu echt wel zonder enige twijfel stellen. Mijns inziens komt dat
niet omdat mensen weg blijven van ‘de kerk’, zoals sommigen zeggen. Ik denk dat
het juist komt door de invloed van ‘een kerk’ die mensen voorkauwt hoe ze
moeten denken. Tevens krijgen ze ook te horen dat al hun zonden vergeven zullen
worden, waarmee men dus eigenlijk zegt dat ze geen verantwoordelijkheid hoeven
te nemen voor hun daden. En ook al is dit misschien niet de insteek van de kerk,
helaas, is dit wel wat er in de samenleving rondgaat.
Onlangs had ik ook weer zo een discussie.
Ongevraagd. Een meneer van de Jehova’s Getuigen, een taxichauffeur, wilde mij
vertellen over de eindtijd. En dat men God moest vrezen. Ondanks mijn pogingen
hem rustig uit te leggen dat dit zijn waarheid was en niet de waarheid van
eenieder, bleef hij stug volhouden tot ik hem de mond snoerde. Wat mij daarbij opviel
was dat hij, terwijl hij de taxipredikant speelde, constant ongegeneerd naar
vrouwen op straat keek. Meestal jonge meisjes, terwijl deze man is getrouwd. Ik
heb besloten dat ik hem dat stukje voor de voeten zal werpen wanneer hij weer
zal beginnen over het geloof tijdens zijn reclamecampagne. Wees van
onberispelijk gedrag wanneer de mond de rechtsprekende functie wil beoefenen.
In ons land is dat natuurlijk een moeilijke
zaak, omdat het soms lijkt alsof men juist van berispelijk gedrag moet zijn,
wil men ergens komen. Het lijkt alsof wij als samenleving alle corruptieve
praktijken goedkeuren. Het is zo raar dat er in alle supermarkten materiaal verkocht wordt dat men kan gebruiken om marihuana te
nuttigen, de politie regelmatig kleine drugsdealers oppakt maar vervolgens met
droge ogen aangeeft dat ze het moeilijk vindt om ‘de grote jongens’ aan te
houden of op te pakken. Het doen van zo een uitspraak is discutabel en getuigt
niet van het besef wat de impact van de uitgesproken woorden is. Tussen de
regels door zegt de politie dus eigenlijk dat ze onze veiligheid niet of met
moeite kan garanderen. Wat ik me dan afvraag is: kunnen .. of willen? Die
drugsdealende oma van 74 is wel meteen opgepakt. Bij dat bericht zakte mij de moed echt in de schoenen.
Iedereen protesteert op sociale media. Maar
wie staan er straks weer op straat te roepen om verandering? Twee personen. Die
we uitlachen.. Wat is ons land verpest dacht ik. Rechtspraak, moreel besef en
liefde voor moeder aarde. Allemaal subjectief en net zo vervuild als ons
milieu. Natuurreservaten zijn jachtvelden en goudmijnen geworden. En een ieder
die betaald wordt om dit te controleren, sluit de ogen terwijl de toerismebranche
eenzaam alarm slaat. Tegen dovemans oren gericht. Van mij mag die eindtijd
komen, hoor. Laat die zondvloed maar komen en ons bevrijden van valse profeten
en vooral het gebrek aan respect voor elkaar en de natuur.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten