Het zit nog vers in ons geheugen. Die
heksenjacht die er is geweest op een aantal van onze favoriete restaurants die
het niet zo nauw namen met de hygiene regels. Controle is goed maar het moet
wel consequent gebeuren en de gemeenschap ten goede komen. Nu lijkt het belang
van de ondernemer voorop te staan en dat is niet altijd even goed.
Controlerende organen moeten zich gaan beraden en bepalen waar nou exact het
zwaartepunt van het doel van hun werkzaamheden ligt. Waarom zeg ik dat?
Ondanks onze crisis hebben we nog steeds een
groei als het op restaurants aankomt. En het is mooi om te zien dat we steeds
diverser zijn. Verandering van spijs doet eten en dat doen we graag, dat
veranderen van spijs om onze eetlust op peil te houden. Zowel op culinair als
op sexueel gebied zijn we vrij avontuurlijk maar over het een zijn we eerlijker
dan over het ander. Het bestaan van een florerende sexwerker zone met
transgender personen is daar een stille getuige van.
Waar ook een explosieve groei in te merken is,
is het aantal sportscholen. Dat is goed want, net zoals bij de transgenders
sekswerkers, wil dat zeggen dat er een markt voor is. Er is vraag naar. Grote
vraag zelfs! Sportscholen, of djims zoals
we het noemen omdat we dat stoerder vinden dan normaal Nederlands, schieten als
paddestoelen uit de grond. En net als deze schimmels, die soms eetbaar zijn en
soms niet, zijn er ook gyms die wel
of niet te pruimen zijn.
Zelf ben ik ook lid van zo een gym. Naast voor het sporten, wil ik er
ook heen gaan voor mijn ontspanning. Echter gaat dat niet altijd. Op de
zaterdag zijn er rondrennende kinderen die niet snappen dat ze in een ruimte
rennen waar er elk moment een zwaar ijzeren gewicht op hen kan vallen. Ook niet
hun taak om zich daarvan te bewust te zijn maar van hun ouders. Foei, ouders! Soms
laat de hygiene te wensen over en vaak ook de communicatie. Soms is
klantvriendelijkheid ver te zoeken terwijl een sportschool een plek is waar
mensen om verschillende redenen komen.
De een komt om spieren te kweken, de ander om
karakter te bouwen. Soms is het medisch, soms psychisch. Je weet het nooit! En
daarom is klantvriendelijkheid altijd op haar plaats. Laatst zag ik hoe een
baliemedewerker een klant praktisch pampaneerde
omdat hij zijn pasje vergeten was. Dat is uit den boze. Zoek de naam van de
klant op en als de contributie is betaald, laat je deze gewoon door. Het is een
simpele gym, geen priveclub! Helemaal
onterecht als de betreffende gym
eruit ziet als een vogelverschrikker in gebouwvorm.
Als het goed is, weet u waar ik heen wil met
dit verhaal. Althans dat hoop ik. Voor wie het niet weet, no span, ik zeg het nu: “Een controlerend en toezichthoudend orgaan
voor sportscholen moet er komen!” Dat niet alleen. Want simultaan met de groei
in gyms is er ook een groei aan personal trainers. En ook daar zijn het
weer schimmels. De een is niet te pruimen, de ander is heerlijk. Voor het oog
en het lichaam. Ook hier is een toezichthoudend orgaan gewenst. En dan wel een
met een kwaliteitskeurmerk zoals we dat tegenwoordig met gidsen in het toerisme
hebben.
Wat ik soms zie, doet pijn. In mijn hart!
Omdat ik mensen zie die beter willen en zich uit wanhoop vastklampen aan iemand
die pretendeert de juiste kennis te hebben, maar dat overduidelijk niet heeft.
Vaak zie ik hoe trainers drukker bezig zijn met hun mobiele telefoons. Of dat
ze verveeld voor zich uitstaren terwijl hun klant op een, voor hun,
revolutionaire manier bezig is. Maar een compliment? Never! Vaak krijgen mensen juist een trap na. Motiveren, noemen ze
dat. “Je hebt niet gehuild dus je hebt niet goed getrained!”.
Wat je ook vaak ziet, is dat trainers zelf
niet het goede voorbeeld zijn. Van die types die dunne beentjes hebben en een
enorm bovenlijf. Geen balans, niet in evenwicht. Nog erger is het gebrek aan
kennis. Dit kan leiden tot gevaarlijke blessures. Niet alleen lichamelijk! Djeme in de djim, moeten we juist niet
hebben. Het advies: toezichthouden en controleren. Alstublieft...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten