Hij keek naar de grond, ademde in en zei:
“Grof gezegd, I don’t give a fuck!”. Hij vervolgde dat het hem niets kon
schelen wat men van hem dacht. Veel had hij doorstaan. Van een vader voor wie
hij het verzweeg tot aan zijn grootouders die met allerlei bonu praktijken
bezig waren geweest om hem ‘normaal’ te kunnen maken. Vrouwelijke collega’s die
hem, met de beste bedoelingen, aan een vrouw wilden helpen. Dat had allemaal niet
geholpen. Duh!
Het irriteerde hem ook dat men er altijd vanuit
ging dat het hem om seks ging. Homo zijn is voor veel mensen hetzelfde als boelen, vandaar de ‘koosnaam’boelers. Waarom zijn we eigenlijk zo
gefocust op het lichamelijke aspect? Net zoals dat we bij twee vrouwen meteen
denken aan ‘schuren’ en ‘scharen’. Of dat men vindt dat een
uitgang niet als ingang gebruikt mag worden. Thuis ga je ook wel eens door de
achterdeur naar binnen..
Vaak word hij benaderd door mannen,
homoseksueel en heteroseksueel, die ‘het voor hem willen drukken’. Het liefst
op het moment dat ze hem aanspreken bij de bushalte. Alsof ze niet weten dat het
niet zo makkelijk is omdat er een heel proces aan vooraf gaat. En incasseren is een kunst die niet alleen
bij boksen toegepast wordt. Het beeld dat men heeft van same-sex love, zou moeten veranderen. De focus moet zijn op love in plaats van op same en sex.
Deze eerdergenoemde jongen weigert seksuele
avances omdat hij een serieuze liefdesrelatie wilt. Dat wij alleen focussen op
het lichamelijk zegt iets over ons. Alsof we bij de eerste stap blijven steken
terwijl er nog honderd te gaan zijn. Een enkele bladzijde zegt iets over een
boek maar zeker niet alles.
Maar ja, onder ons zijn er nog genoeg die
naast homo’s ook tattoeages, piercings, hard rock en yoga, ja zelfs yoga, beschouwen
als dingen van de duivel. Hoe bizar eigenlijk dat er gemeenschappen zijn die
onvoorwaardelijke liefde prediken maar keihard zichzelf tegenspreken en
allerlei andere religies, tradities, levensovertuigingen, subculturen,
individuen en zelfs ontspanningstechnieken lopen te stigmatiseren en te
discrimineren. Ja, dat LOPEN ze te doen.
Hebben ze niets beters te doen? Ik denk van
wel. Het betere dat zij kunnen doen is zichzelf onderwijzen in hun eigen
geloof. Dan wel in alle aspecten ervan en niet alleen de delen die hun
waanbeelden sterken. Er zijn de laastste tijd best wat vrouwen vermoord. Nooit
heeft any religieuze organisatie zich
daarover uitgesproken. Maar als een transgendervrouw haar recht wil praktiseren,
piepen ze.
En als de president een Indiase gast heeft
tijdens de Internationale Dag van de Yoga, gaan sommigen zelfs de gemeenschap
opjutten. Voor wat? Waar blijft de oproep geen vrouwen te slaan of te doden?
Waar blijft de oproep geen mensen te beroven? Waar blijft de oproep
gemeenschapsgelden niet te gebruiken voor individueel gewin?!
Wanneer christelijke organisaties oproepen tot
massagebeden zijn er genoeg mensen die het onnodig vinden maar niemand rept een
woord en toont respect. Het christelijke Kerstfeest vieren we met elkaar
ondanks onze religieuze diversiteit maar als het om yoga gaat, is het duivels?!
Waar is het respect gebleven?
Het licht heeft sommigen eerder verblind dan
verlicht.
Die homosexuele jongen die gestigmatiseerd wordt, is eigenlijk een
beter rolmodel dan zij die hem een gruwel vinden.
Maar dit soort bijzonderheden zijn ook wel mooi.
Het blijft toch een onderdeel van onze diversiteit. Laten we daar trots op
zijn, niet angstig. Een ieder heeft recht op een eigen waarheid. Geen goed zonder slecht. Geen yin zonder yang...
Oeps, dat was zowaar een verwijzing naar een Oosterse levensovertuiging en dus
de duivel die via mij spreekt .. Mammie?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten