HERIJKEN (De Ware Tijd, 03-10-2020)

Die ene meneer, Sangdathi,  heeft een keer een goede indruk op mij gemaakt. Dat ligt niet specifiek aan hem, het weinig onder de indruk zijn van zulke heren. Politiek en alles wat daarmee te maken heeft, is niet aan mij besteed. Het is een spel van leugens, macht en misbruik. Maar soms, wanneer het richting activisme gaat, ben ik er dus wel blij mee en zelfs van onder de indruk. Als een echte nieuwe Surinaamse winti heeft Sangdathi de VN opgeroepen zichzelf te herijken, grof gezegd. Zo een kleine onderontwikkelde, nietszeggende ‘failed state van een shithole country’ dat tegen die ‘grote reus van een log orgaan met obesitas’ zegt: “Ofa, mattie, je loopt achter, stel bij!”. Ja, daar wordt Monsieur Jeanette wel blij en ook trots van.

Er zijn nog veel meer voorbeelden van logge organen die achter de moderne tijd aanhuppelen maar het nieuwe denken niet kunnen bijbenen. Een zo een voorbeeld is het Rode Kruis. Deze organisatie verricht goed werk maar een van hun spelregels is zo belachelijk dat ik principieel geen bloed doneer. Sowieso mogen mannen uit de LGBT-gemeenschap dat niet omdat ze worden gezien als een risicogroep die allerlei ziektes kan overdragen. Voor mij is meewerken hieraan dus hetzelfde als goedkeuring geven aan deze regel. Dit is onderdeel van het internationale beleid van het Rode Kruis dus het is niet alleen een gekkigheid van ons in Suriname. Sterker nog, ons land lijkt zich niet aan die regel te houden. Revolutionair, he!

Er zijn vele leden van de regenboogfamilie die wel bloed doneren. Ik weet niet of de organisatie dat weet, daar gaat het mij ook niet om. Wat kan de organisatie ook anders wanneer iemand, hoe flamboyant ook, aangeeft op papier heteroseksueel te zijn? Moet men die persoon vragen te ruiken aan een lapje rosbief om te kijken of zaken de kop opsteken? Dat zou geen betrouwbare methode zijn om het minst betrouwbare lichaamsdeel, de penis, te testen. Op momenten dat men het niet zou verwachten, roert het zich en vraagt het om aandacht. Niet alleen liefde maakt blind, de penis ook, haha. Dat geldt voor elke penis, niet alleen die penissen die graag hun koppen bij elkaar steken. Daarom is het ook zo raar om slechts LGBT-mannen uit te sluiten van bloeddonaties. Het is een achterhaald en onterecht vooroordeel.

Niet alleen het Rode Kruis maakt deze fout. Ook organisaties die werken in de HIV preventie lijken te zijn blijven hangen in de jaren tachtig. Toen heeft dit virus inderdaad huisgehouden onder deze groep maar de laatste jaren was er een andere trent zichtbaar, namelijk dat het virus meer huishield onder heteroseksuele mannen. Toch bleef de focus op de homo’s. Gelukkig waren er jongeren (de YAM) die, in hun vooruitstrevendheid, ervoor zorgden dat, ondanks kritiek uit de onwetende en conservatieve delen van onze samenleving, in ieder geval in Suriname de voorlichting anders werd. Anale seks werd bijvoorbeeld niet alleen benoemd als zijnde iets tussen mannen maar ook als iets dat tussen man en vrouw gebeurde, met een zelfde risico. Dat ligt dichter bij de waarheid. Zeker gezien het feit dat men soms deze manier van seks hebben prefereert daar het maagdenvlies niet geperforeerd wordt. Het van achteren doen, is bijna regel dan uitzondering bij seks voor het huwelijk in sommige culturen. Ook in Suriname. En hoe graag men de ogen ervoor sluit, feit is dat bruinridderen niet langer van de meiti’s alleen is. De bruine zee bevaren is in vele slaapkamers geaccepteerd maar sssssst, laten we dat vooral niet hardop zeggen en doen alsof ons maagdenvlies bloedt.

Het is wel storend dat het behoren tot een bepaalde groep, voor sommigen, automatisch wil zeggen dat men werder is. Dat terwijl er genoeg hetereseksuele vrouwen zijn, ik kijk sommigen van u nu recht in de ogen aan met mijn lieftallige glimlach, wiens naam achter dat woord staat vermeld in het Groene Boekje, bij wijze van spreken. Van heteroseksuele mannen is algemeen bekend dat..nouja, laten we niet generaliseren want daar zijn we juist op tegen.. Er zijn ook ziekenhuizen die zich schuldig maken aan het vasthouden aan achterhaalde regels. Zelf heb ik meegemaakt dat ik zo vaak op HIV werd getest, in een periode waarin ik niet seksueel actief was maar regelmatig op controle moest voor andere klachten, dat ik een keer zwaar geirriteerd vroeg waarom dit wederom op het formulier aangevinkt was. Ik voelde me echt een hoer. Een paria. Een leproos. Niks mis mee, indien ik dat daadwerkelijk was. Mij werd verteld dat ik zo vaak werd getest zodat ze dan wisten welke voorzorgsmaatregelen getroffen moesten worden indien ik op de operatietafel moest liggen. Maar ik had toch gezegd dat ik... never mind.

Achterhaalde ideen zijn nog te levendig in ons land. Vooral in de politiek en de religie maar ook in de gezondheidszorg en het onderwijs. Ik denk dat Sangdathi ook in huis moet gaan herijken. Niet alleen met woord maar ook met daad. Laten we het wel met beleid doen want zoals we het nu aanpakken, zal slechts een minimaal groepje de inhaalslag overleven. We zullen met harde hand leren dat we slechts zo snel kunnen gaan als de traagsten van ons team. Herijken begint met denken, niet met doen..