Heeft Suriname wel een integratiebeleid voor immigranten? We hebben namelijk aardig wat nieuwe Surinamers, bijvoorbeeld uit Spaanstalige landen, mogen verwelkomen de afgelopen paar jaren. Deze vraag kwam in mij op nadat ik die leuke DNA-vegadering had bekeken waar ik de vorige keer over had geschreven. Zoals eerder aangegeven, vond ik het een soapserie die gefilmd was op een vismarkt. Tijdens deze vergadering waren er meerdere opmerkelijke momenten die in het oog sprongen. Bijvoorbeeld toen er werd aangegeven dat de voorlichting met betrekking tot covid19 in meerdere talen zou worden verzorgd. Er werd een lijstje gepresenteerd en ja, daar stonden inderdaad meerdere talen op.
Voornamelijk de talen van dat deel van de
bevolking, wiens vertegenwoordigers nu de fakkel dragen. Ik stoorde mij er,
bijvoorbeeld, bijzonder aan dat een van de talen in het lijstje ‘Inheems’ was.
Inheems? Hoe zou dat klinken? Is er zo een taal in Suriname? Of hebben we
verschillende Inheemse talen zoals het Arowak, Caraib, Wayana, en anderen? Het
viel ook op dat het Javaans niet op de lijst voorkwam. Ik zag het Chinees ook
niet. En ik zag ook geen Portugees of Spaans in het lijstje van de minister van
volksgezondheid staan. Wilde dit zeggen
dat deze mensen dan geen voorlichting kregen vanuit overheidswege? Dat was er
bij het vorige covid management team wel. Ik moet zeggen dat ik het vorige team
beter vond.
Ja, gevaarlijke uitspraak want het is
tegenwoordig hip en trendy om alles wat de vorige regering heeft gedaan af te
kraken. Nou ik doe daar niet aan mee. Het gaat mij om de mensen en wat ze voor
de samenleving doen. Soms lijkt het erop dat wanneer een NDP-er en een VHP-er
beiden zouden wijzen naar de zonsopgang en zouden zeggen: “Hey, de zon komt
op!”, men nu tegen de VHP-er zou zeggen “Ja, dat klopt!”en tegen de NDP-er
“Nee, je liegt, je weet niets!”. Die hetze, bouwend op stigmatisering en
pesterige gedrag, is voor mij hetzelfde als een pot die de ketel verwijt dat
die zwart ziet. Mensen die anderen schapen noemen terwijl ze zelf ook blaten.
Zij het op een ander, vaak valser, toontje. Het is raar dat mensen anderen
ezels en ratten noemen, niet doorhebben
dat ze zich daarbij net zo onbehoorlijk uiten als een stelletje varkens. Goed, genoeg
over de taal der dieren. Het ging over de verschillende talen die onze
samenleving rijk is.
Een Javaans DNA-lid wees de minister erop dat
haar taal niet op de lijst voorkwam. Ik wachte tevergeefs op iemand anders die
hem zou wijzen op het ontbreken van zeker nog vijf andere talen. Dat bleef uit.
De minister wuifde het ontbreken van het Javaans weg als zijnde een foutje. Ik
kijk echt graag naar de lichaamstaal en de gezichstuitdrukkingen van mensen die
aan het woord zijn. Daar haal je vaak extra informatie uit en soms ook wel
hetgeen wat een persoon echt wil communiceren maar verzwijgt. Dus een foutje...
nee, dat ging er bij niet in. Al enkele generaties heeft de Surinaamse
samenleving een bepaalde samenstelling. Het kan dus niet zo zijn dat men een
paar elementen uit deze samenstelling ineens vergeet en het dan een foutje
noemt. Het oorspronkelijke element uit de samenleving onder een enkele noemer
wegschuiven idem.
Voor mij was het een teken dat we de etnische
politiek nog steeds niet achter ons hebben gelaten. Bovenal is het voor mij een
teken dat een gedegen helicopterview
ontbreekt. En dat het bestrijden van covid19 niet op de eerste plaats komt. Dat
was trouwens, zoals eerder beschreven, al duidelijk naar voren gekomen in deze
vergadering. Ik moest denken aan de rechtse uitspraak ‘eigen volk eerst’. In
principe niets mis mee. Zeker als het gaat om de totale bevolking. Echter is
dat helaas niet het geval en bezigt men zulke taal vaak wanneer men bepaalde
groepen binnen een samenleving tolereert maar hen liever kwijt dan rijk is. We
zijn in Suriname in woord misschien niet rechts. We kennen het concept van
links en rechts alleen in het verkeer. Terwijl we in daad bijzonder rechts
zijn, soms bijna nazistisch. Eng!
Al hetgeen hierboven omschreven, doet mij
concluderen dat wij voorlopig nog geen integratiebeleid zullen krijgen voor
onze nieuwe Surinamers. We zullen dus meerdere wijken, zoals Little Brasil waar
de voertaal het Portugees is, krijgen. Eerlijk gezegd vind ik het niet erg. Ik
vind het een opvrolijking van het straatbeeld.
Onze ogen worden goed verwend met de goed gebouwde Spaanstalige mannen
en vrouwen.Het zorgt, zeg maar,niet voor verkoeling in deze pittige droge tijd.
Tevens vind ik het een welkome toevoeging aan ons culinaire pallet. Heerlijk al
die gerechten die enigszins hetzelfde maar toch heel anders zijn.
Ik vind het vooral jammer dat wij geen
integratiebeleid hebben omdat de taalbarriere zo in stand wordt gehouden. Ik
denk namelijk dat wij ons ook kunnen laten verrijken op het gebied van de
normen waarden die deze nieuwe immigranten met zich meebrengen. Ook op het
gebied van seksueel genot. Het is niet voor niets dat velen van ons al de
overstap maken. Ooit was het mijn droom
dat onze hele wereld in de toekomst zo ‘doorgefokt’ zou zijn dat de bevolking
helemaal mixed raced was.
Hmm. Weet je, laat dat integratiebeleid maar
zitten! Laten we onze deuren openen voor immigranten met al hun pluspunten.
Minpunten zullen ze vast wel hebben maar het is toch onze kracht om vooral te
dragen en niet te klagen. Uiteindelijk is er wel een taal die wij allemaal
spreken. Die der liefde. De een vloeiend. De ander leert het nog. Sommige
beheersen het maar tonen het niet. En weer anderen gebruiken hun beheersing
ervan als een vogel die felle kleuren toont tijdens een paringsdans.
Hoe dan ook, we gotta let love rule. Laat dat vanaf nu ook de Platonische (!)
boventoon voeren in het parlement. Wedden dat we dan geen talen meer vergeten?
Want dat “oeps foutje sorry” is geen porem en verdient geen quorum!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten