Zonder naam (De Ware Tijd, 20-06-2020)

Het vinden van inspiratie blijkt in tijden van niets doen toch wel lastig. Het is woensdag, de tijdelijke eerste zondag van de week, en er zijn geen kranten verschenen. Daar kan ik dus geen inspiratie uit halen. Op social media is er bijzonder veel negativiteit dus dat ontwijk ik maar zoveel als mogelijk. Het is namelijk, vooral nu, zaak om de gedachten positief te houden. Het zijn, geen makkelijke, tijden waarin velen van ons op zichzelf en hun gedachten zijn aangewezen. Anderen hebben het geluk dat zij meer tijd met hun gezin mogen doorbrengen maar het lijkt er soms op dat zij daar helemaal niet blij van worden. Ja, social media juist in deze tijd een bron van ergernis geworden terwijl het voor ontspanning zou kunnen zorgen. Mijn beslissing om daarom helemaal van social media af te gaan, heb ik herzien. Waarom zou ik mezelf straffen? Terwijl ik het ook, net als in het fysieke leven, zodanig in kan richten dat ik er weer wat meer plezier in krijg.

Daarmee begon er voor mij weer een heel proces van zelf-analyse en het evalueren van mijn verschillende social media netwerken. Ik herinnerde mij ineens weer dat ik veel vriendschapsverzoeken kreeg en had geaccepteerd omdat ik actief was in de Surinaamse mainstream media. Mijn redenering was dat mijn social media netwerk een weergave moest zijn van hoe de samenleving waarin ik woonde eruit zag. Zo kon ik peilen wat er gebeurde, of hoe er werd gedacht, in de verschillende lagen van de bevolking. Achteraf gezien, heeft dit goed voor mij gewerkt. Ik ben er nu wel een beetje klaar mee. Ik vind het niet prettig om, bijvoorbeeld, van Lekkere Tuna te lezen dat ze weer een tattoo heeft gezet terwijl ze mij even daarvoor in een privebericht had gevraagd om een bijdrage zodat ze pap voor de baby kon kopen.

Ik werd er niet meer blij van dat ik voor de duizendste keer moest lezen dat Opa Tjokrodisoeto zijn gereedschap nog steeds prima functioneerde, als tekst onder een foto van hem en zijn kinderen. Het was ook frustrerend om continu te moeten lezen dat Rakesh, die visboer is, altijd beter weet dan Ramon, die arts is, hoe een virus aangepakt moet worden. Of dat Sandra haarfijn gaat uitleggen dat we allemaal dom zijn omdat ze op YouTube heeft gezien dat een belastingadviseur heeft ontdekt dat corona een hoax is. Er zijn legio voorbeelden die allemaal even vermoeiend zijn. Ja, ik was en ben social media moe! Misschien ook wel mensenmoe want ons gedrag laat echt belachelijk veel te wensen over. Waarschijnlijk het mijne ook..

Gebaseerd op ons social media gedrag lijken wij een volk dat altijd vooraan de rij staat om zichzelf en haar land af te kraken. We gaan dit zelfs vol trots vertellen in buitenlandse media! Ik heb geprobeerd te begrijpen waarom men als individu naar een buitenlands medium rent om daar te vertellen wat wij in Suriname niet goed doen. Om daar in het buitenland te gaan vertellen hoe het dan wel moet. Staan we er wel bij stil dat wij daarmee niet alleen het land maar ook onszelf als individu voor schut zetten? Als men het zo goed  weet, waarom gaat het dan steeds zo mis in ons land? Die vraag heeft een antwoord. Maar om die goed te kunnen formuleren gaat het heel veel tijd kosten. We gaan dan terug moeten gaan in het verleden. We gaan dan moeten kijken naar het concept van de meester, de basja, de huisslaaf en de veldslaaf. Maar dat zal helaas aan dovemansoren gericht zijn. Nu nog. Want we zijn een beetje traag.

Kijk maar naar de Black Lives Matter beweging die de wereld overgaat. Wij zitten in Suriname nog zo vast in ons koloniale denken dat bijna iedereen het afwimpelde als gezeur en dat dit zich niet voordeed in ons land. Ja, dat is een onpopulaire mening maar het is echt zo dat zelfs de meest ontwikkelden onder ons zich nog niet van dat oude juk hebben ontdaan. Gelukkig komt daar verandering in en begint de BLM-beweging ook hier voet aan de grond te krijgen. Niet alleen bij mensen die zwart zijn maar ook bij hen die geel, bruin of wit zijn. Langzaam maar zeker komen we er wel. We zullen ons, om er te komen, van veel ballast moeten ontdoen. Net zoals ik met mijn social media netwerk.