Vol verbazing volg ik de laatste tijd het nieuws. Het lijkt wel alsof de hele wereld van de pot is gerukt. De meest bizarre dingen zijn er te lezen omdat er de meest bizarre dingen gebeuren. Als ik alles op een rijtje leg, valt mij op dat het allemaal te maken heeft met het willen opleggen van de eigen wil aan anderen. Wat maakt toch dat wij denken dat we allemaal zo bigi zijn dat we voor elkaar mogen bepalen wat we wel of niet mogen doen, bijvoorbeeld met ons eigen lichaam?
Zelf vind ik het te bizar voor woorden dat
vrouwen niet zelf mogen bepalen of ze nou een abortus willen plegen of niet. Ik
vind het weerzinwekkend om te zien dat vrouwen die deze moelijke keus maken
zelfs op de momenten voor ze de kliniek binnen stappen worden aangevallen.
Waarom geen steun toezeggen? Waarom willen bepalen wat iemand met zijn of haar
lichaam doet? Hetzelfde vind ik van een onlangs verschenen nieuwsbericht over transgenders. Zij zouden
geen recht hebben op een geslachtsverandering omdat dit zou duiden op een
misinterpretatie van het concept van vrijheid. Say what?! Vrijheid houdt in dat een individu mag doen wat hij of
zij wilt, zonder daarbij een ander te schaden. Mijns inziens is het juist de
publicatie van zo een bericht dat het concept van vrijheid (van meningsuiting) misinterpreteert,
en anderen schaadt in het beleven van hun vrijheden.
Wat als Pietje op een dag besluit dat hij zijn
treintje niet meer wilt? Hij is dat gebungel tussen zijn benen zat en besluit
het eraf te halen en alleen maar te zorgen voor een plasbuisje. Gaan we dan ook
opspringen en zeggen dat hij zijn vrijheid misinterpreteert? We gaan hem gek
vinden, dat mag, maar dat terzijde. Wat als Pietje besluit dat hij geen
kinderen wilt verwekken en zichzelf wilt laten castreren? Misinterpreteert hij
dan ook zijn vrijheid? Lijkt mij niet. Maar wanneer Pietje van zijn treintje een tunnel wil maken en voortaan Pieternella wilt heten, dan gaan we
ineens stennis schoppen? Zijn we dan niet krom bezig?
Mijzelf maakt het niets uit. Ik kan namelijk
niet kijken in iemands hoofd. En als Pietje mij vertelt dat hij gelukkiger is met
een halve trein, helemaal geen trein of een tot tunnel
getransformeerde trein zal mij echt
een worst wezen. Ik zal het van hem moeten aannemen. Ik hoef er niet in te
rijden, aan te zitten of aan te likken. Ik moet wel samenleven met Pietje en
dan heb ik liever dat hij gelukkig is. Niet dat hij een leven leidt waarbij
zijn gemeenschap hem wel accepteert maar hij elke dag met suicidale neigingen
rondloopt, of zijn vrouw kort en klein slaat omdat zij de belichaming is van de
gevangenis die zijn leven is geworden. Maar, nog belangrijker, het is ook niet
eerlijk naar de vrouw toe. Haar geluk en waardigheid wordt niet naar gekeken.
Anders zouden we haar nooit dwingen met een
man samen te zijn die niet van vrouwen houdt. Dat doen we schijnbaar zodat hij ‘normaal’ zijn kan veinzen. Maar zij
dan? We zouden vrouwen nooit dwingen om een kind te baren dat door verkrachting
in hen is geplant. Of is abortus dan zonde van dat kostbare verkrachterszaad? We
zouden hen nooit minder betalen voor hetzelfde werk dat een man doet. Of kost
het haar minder moeite? We zouden nooit ons zaad in hen dumpen, samen met de verantwoordelijkheid
om niet te worden bevrucht. Is het haar taak om het spuitsel te ontwijken of
moet de spuiter beter richten? Of moeten ze, gelijkwaardig, samenwerken?
Volgens de laatste prognose is het klaar met
de mensheid rond 2050. Enerzijds denk ik dat het maar goed is ook. Stiekem hoop
ik dat we er toch nog iets moois van maken. Ijdele hoop, vrees ik. We zouden te
redden zijn door minder kinderen te maken zodat het aantal Aardebewoners daalt.
Juist nu willen we vrouwen verplichten elke zwangerschap te volbrengen terwijl er
eigenlijk geen plek meer is. Weet je, aan het einde van ons leven, worden we
allemaal weer licht of energie. We zijn dan geslachtloos. En toch zo een gepats
met en gezeur om een treintje dat
onderdeel van ons tijdelijke Aardse bezit is...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten