Vervuiling is een rode draad in onze huidige samenleving. Vervuiling van religie, spiritualiteit, normen en waarden, politiek, zeden en - het allerergste- het milieu. Dat ik milieuvervuiling het ergste vind, wil niet zeggen dat ik bijvoorbeeld vervuiling van normen en waarden minder erg vind. Echter, het milieu is iets waar wij als mensen onderdeel van en ondergeschikt aan, zijn. Ook al willen we heel graag denken dat we de natuur kunnen overheersen. Ook al laat de natuur ons keer op keer zien dat wij dringend van ons zelfgemaakte voetstuk moeten stappen, omdat we niets waard zijn in het geheel, blijven we ons gedragen als een hardnekkig virus. Eigenlijk vecht de natuur tegen ons zoals ons lichaam vecht tegen virussen die ons ziek maken.
Terecht want zelfs onze acties om de natuur
schoon te houden doen we niet uit een besef dat het onze plicht is. We doen het
om er aan te kunnen verdienen. Maar geld maakt niet gelukkig. Vooral niet
wanneer iemand te weinig verdient of gestigmatiseerd word om het beroep dat
deze uitoefent. Ik doel dan op vuilnismannen. Dat terwijl het deze mensen zijn
die zich toch wel inspannen om ons woongebied schoon te houden. En laten we niet
in ons zelf zeggen dat we iedereen respecteren en dus ook de vuilnismannen.
Laten we nadenken over wat we zouden doen als onze dochter, of zoon!, thuiskomt
met een nieuwe vlam en deze vertelt dat hij werkzaam is als vuilnisman.... Vaak
hebben we onze mond vol over bepaalde zaken totdat ze ineens voor onze huisdeur
staan!
Verder heeft de branche toch wel wat
verbeterpunten. Dat heeft te maken met de manier van managen. In mijn eigen
buurt weet ik nooit hoe laat de vuilniswagen komt. Soms is het in de avond,
soms is het in de middag. Beter zou zijn als dus het vuil op vaste dagen, op
vaste tijdstippen opgehaald kan worden. Jaja, dat zal op papier heus wel zo
zijn maar hey, we weten allemaal dat naleven van regels en protocollen niet
onze sterkste kant is...
Wat ook nog onhandig is, is dat het vuil per
district in een andere kleur zak moet. Bij ons in de buurt moet het in normale zwarte
vuilniszakken. Deze zijn in verschilende prijsklassen te vinden maar goedkoop
vind ik ze niet. Ik heb altijd de gewoonte gehad om de plastic tasjes die ik
bij de supermarkt mee kreeg, te gebruiken als vuilniszak. Maar dat mag dus
niet. En ook al weiger ik regelmatig die zakken in de winkel, heb ik nog steeds
een flinke hoeveelheid die ik met mijn huisvuil in een zwarte vuilniszak prop. Het
plastic probleem is dus niet opgelost. Het is slechts lichtelijk verminderd.
Afvalverwerking laat ook wat te wensen. Wordt
er wel gesorteerd? Of gaat alles direct vanuit de vuilniskar in de oven of de
dumpplaats? Krijgen we allerlei gassen in onze lucht? Bevuilen we ons grondwater
met allerlei stoffen die lekken uit batterijen, oude koelkasten, etc. Zouden we
de vuilverbrandingsoven kunnen inzetten om energie op te wekken? Of als mest?
Ik heb gelezen dat bijvoorbeeld ons menselijk afval, poep dus, twee wekelijks
in de Surinamerivier gedumpt wordt. Ik weet nog dat men vroeger walgde van het
idee dat Inheemsen in de oude tijd en andere landen in de moderne tijd,
menselijk afval gebruiken als mest. Raar dat niemand opsprong om hetzelfde te
doen toen bleek dat onze Surinamerivier eigenlijk een open riool is waarin wij
zwemmen en vissen vangen voor culinair genot.
Fysieke vervuiling is gevaarlijk. Maar mentale
vervuiling is nog gevaarlijker. Het zorgt ervoor dat fysieke vervuiling
ontstaat en in stand gehouden wordt. Afgelopen periode zijn we daar met zijn
allen getuige van geweest. Vijf moorden in een week. Vijf gruwelijke moorden
die tonen dat er ergens iets is misgegaan. Of is dit gewoon het nieuwe normaal?
Mensen veranderen. Hun normen en waarden dus ook. Idem hun wereldbeeld. Wie
weet ziet de nieuwe generatie ons als vervuild en is het straks hartstikke
normaal om een partner die jou niet meer wilt, te vermoorden of, onder
goedkeurend oog van tientallen toeschouwers, finaal tot moes te trappen. Is het
normaal de oudsten van jouw dorp te doden omdat deze je corrigerend heeft
toegesproken.
Deze verharding is trouwens niet alleen in
Suriname gaande. Het is globaal en ik weet echt niet meer of het een probleem
is, of niet. Zucht... Was er maar een afvalverwerkingssysteem voor onze mentale
vervuiling zodat deze ook wekelijks aangepakt kon worden!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten