1492 (De Ware Tijd, 17-08-2019)

Jarenlang vond ik het geweldig dat de aankomst van Columbus in de Nieuwe Wereld zoveel mogelijkheden had gebracht. Dat de Indianen van primitieve wildlingen werden getransformeerd naar beschaafde Westerlingen. Ja, het was de redding voor ons want met de komst van die Europeanen kwam ook de ontwikkeling. Zo werd het gebracht. Altijd moet ik daaraan denken wanneer de Dag der Inheemsen is geweest of eraan komt.

Toen ik naar Nederland ging, kreeg ik ook geschiedenislessen. Daar kreeg ik het verhaal net iets anders te horen. Achteraf verbaast het mij. Er werd mij geleerd dat de geschiedenis wordt geschreven door hen die de macht hebben. Het verhaal van Columbus werd mij dus ietsjes anders verteld dan ik had geleerd in Suriname. Dit lag niet aan het onderwijssysteem in Nederland maar aan mijn docenten die ons wilden laten begrijpen dat wat er in de geschiedenis boeken staat niet per definitie de waarheid is.

Van huis uit werd mij over de Indianen bijvoorbeeld ook altijd wat anders verteld, dan ik op school leerde. Zo werd er op school lacherig verteld dat de Indianen te zwak waren voor de slavernij en dat daarom de Afrikanen erbij werd gehaald. Destijds voelde ik plaastvervangende schaamte. Nu, als volwassene, besef ik dat die schaamte onterecht was en is. Er is geen trots te behalen uit het feit dat iemand geschikt wordt geacht een slaaf te zijn. Mijn vader drukte mij regelmatig op het hart om de fabel van de te zwakke Inheemsen niet als waarheid aan te nemen.

Via mondelinge overlevering had hij geleerd dat de oorspronkelijke bewoners van de Amerika’s het simpelweg niet accepteerden om in hun eigen huis de onbetaalde dienstmeid te gaan spelen. Daarnaast geloofden/geloven zij dat de Aarde van een ieder was. Het concept van bezit en grenzen kenden zij niet. De Aarde, daar leefden zij mee in harmonie. Destijds werd dit hun teloorgang maar ik ben er heilig van overtuigd dat zij in de toekomst juist door dat besef als overwinnaar uit de bus zullen komen.

Steeds meer ga ik het jaar 1492 als de meest duistere bladzijde van de wereldgeschiedenis zien. In mijn beleving begon ‘het’ toen en is het einde ver te zoeken. Kijk naar Brazilie bijvoorbeeld. Daar worden de Inheemsen parasieten genoemd. Nota bene door de afstammeling van een bevolkingsgroep die zichzelf heeft verrijkt door te parasiteren op een ander continent. Er was niet alleen sprake van parasitair gedrag maar ook van het assimileren of, liever nog, elimineren van die inheemse bevolking.

Een proces dat effectief en nog steeds gaande is. De kerstening, voor mij symbool voor de koloniale onderdrukking, gaat ongestoord verder, juist bij de inheemsen. De traditionele natuurgoden lijken niet meer afdoende en moeten het veld ruimen voor een uitheemse god waarvan hen is aangepraat dat die niet alleen de ware maar ook de enige is. Het is eigenlijk niet eens zo erg dat men zich laat bekeren. Maar met die bekering verdwijnt meteen het respect voor de niet-bekeerde medemens en het tribale geloof. Dat is jammer!

Amerika is een ander stuitend voorbeeld. De kolonisator, geen ‘ex’ aan het gedrag te merken, heeft zich land toegeeigend en wil vervolgens anderen de toegang ontzeggen. Iedere keer als ik ‘witte’ Amerikanen hoor zeggen dat ‘buitenlanders naar hun land terug moeten’, denk ik: “Rot inderdaad weer op naar Europa!” De innerlijke stem die mij bestraffend toesprak, na zo een gedachte, kiest steeds vaker voor zwijgen.

In Ghana heeft men het over 2019 als ‘The Year of Return’, verwijzend naar een groeiende groep nakomelingen van tot slaaf gemaakten die terugkeert naar het land van de voorouders. Voor mij was 2013 mijn ‘Year of Return’ en ook al is niet alles perfect in Suriname, ben ik toch blij met die beslissing. In Holland vind men constant dat iedereen zich maar moet schikken naar ‘het Hollandse’ maar ondertussen praktiseert men niet wat men predikt wanneer het omgekeerde het geval is. Ik was dat zat!Misschien moeten we inderdaad allemaal weer terug naar waar wij, of onze voorouders, vandaan kwamen?

Het moment voor globalisering is nog niet daar. De ene helft van de mensen laat zich te makkelijk in het ootje nemen door de andere helft die alleen maar aast op rijkdommen door ‘vrijheid’, ‘democratie’ en ‘ontwikkeling’ te verkopen. Het is diezelfde verkoper die vind dat het overal mag komen maar anderen verfoeit als die voor hun deur staan.

Eigenlijk zouden alle inheemsen moeten opeisen van een ieder dat zij zich schikken naar hun regels. En alleen zij mogen, op het Amerikaanse continent, terecht vinden dat men weer op de boot mag stappen om terug te keren naar waar men vandaan komt. Ik ben blij om te zien dat zowel in Brazilie, Amerika en Suriname de tijd is aangebroken dat de Inheemsen van zich laten horen! Van mij mogen 1492 en ‘Columbusdag’ definitief afgeschaft worden.