Afgelopen week
stond in het teken van kleur. Phagwa was voor mij altijd het feest waar ik met
plezier naar uitkeek. Dat we het allemaal vieren in ons land vind ik geweldig.
Dit jaar heb ik mij afzijdig gehouden en als het ware ‘voelde ik het niet’. Dat
kwam vanwege de vele racistische uitlatingen vanuit bepaalde gelederen omtrent
de grote feesten en het grote aantal creolen dat zou optreden. Ik vind het
stuitend dat wij nog steeds niet in staat zijn echt inclusief te zijn en niet
inzien hoe zielig het wel niet is om de wereld vanachter muren van huidskleur
an afkomst te aanschouwen.
Hoe belangrijk
kleur is, vooral huidskleur, heb ik afgelopen week ook direct gemerkt. Ik was,
in een gemeleerd gezelschap, aanwezig bij een presentatie. De groep bestond,
naast mij, uit Javanen, enkele dogla-achtigen en een meneer uit Holland. Die
laatste was Creools maar zo een lichtgekleurde. Eentje waar ‘white privilege’ niet van toepassing op
is maar die het zichzelf wel toe-eigend. Van oudsher zijn we gewend dat zij die
lichter van kleur zijn meer privileges hadden en hebben. Het lijkt een globaal
fenomeen dat door zowel de bevoordeelde als de benadeelde partij in stand
gehouden wordt.
Terwijl we vechten
tegen het onderhuidse racisme dat witte mensen tentoonstellen, voortvloeiend
uit het verleden waarin hun gedrag normaal was, vergeten we dit aan te pakken
binnen onze eigen gelederen. Velen van ons beschouwen het nog steeds als
‘ontwikkeling’ als ze het Nederlandse accent aannemen en ‘witte’ grapjes gaan
maken richting mensen die een tint donkerder zijn dan hen. Velen die strijden
voor gelijke rechten van zwarten strijden niet voor de zwarte lgbt-ers.
Tegelijkertijd zijn vele lgbt-ers ook weer discrimineredn bezig terwijl ze dat
als slachtoffer ook zelf ervaren. Dat is net zo krom als lichtgekleurde mensen
die iets donkerder gekleurden beschouwen en behandelen als ‘minder’.
Na die
presentatie werd ook ik hiermee geconfronteerd. Toen de lichten aan gingen, was
het voor die lichtgekleurde meneer reden om ‘grappig’ te doen. Hij keerde zich
naar mij om, deed alsof hij schrok en zei: “Christio, jij ook hier? Ik had je
niet gezien in het donker.” Bij ieder ander persoon had ik gevraagd of deze
‘mondverlegen’ was of ik had direct
aangegeven dat zijn lichtgekleurde huid hem nog geen vrijbrief gaf om dezelfde
stomme grappen te maken die wij, als gekleurde mensen, steeds moeten aanhoren
uit de mond van witte mensen. Ik weet dat het maken van die opmerking meer zegt
over het niveau van die persoon die de
uitspraak deed dan dat het iets zegt over mij. Ook al zou ik uitleggen wat
verkeerd was aan die zogenaamde grap, zou deze het toch niet snappen en zeggen
dat ik me niet moet aanstellen ‘want het is maar een grap’.
Die witte mensen
verdienen een staande ovatie voor het de-melaniseren
en brainwashen van onze voorouders. Zodanig
dat het nageslacht zelfs anno 2019 nog steeds probeert hetzelfde gedrag te
vertonen als de meesters van toen met als doel een ego boost. Tegenwoordig zijn we dan wel allemaal bezig met black power maar daarbij richten we ons
vooral op de Europeanen en hun machtspositie in de voormalige kolonien. Het is
aan te raden ook te kijken naar de nakomelingen van de lichtgekleurde elite en
‘gladharige bruinen’. Want ook daar zit duidelijk het een en ander scheef.
Uitsluiting lijkt
jammer genoeg inherent aan onze gemeenschap. Ik beschouw daarom alles wat men
classificeert als anti-discriminatie als rommel omdat het alleen aan de
oppervlakte geldt en vaak alleen voor lichtgekleurde, heteroseksuele mensen. Mij
zul je nooit in zo een wandeltocht zien huppelen tussen al die hypocrieten maar
ik wens ze altijd wel veel plezier met hun egovergrotende maar nietszeggende
actie.
Het racistische
gelul rondom Phagwa raakte mij veel meer dan die stomme witte grap van die
lichtbruine meneer. Mijn baken van hoop, omdat alle kleuren meetelden, blijkt
dat namelijk niet meer te zijn. Er is dus maar 1 kleur die sommigen willen zien
tijdens Phagwa en dat is de kleur van massala. De vieze zwarte vlek die ik nu zie bij dit
kleurenfeest heeft een andere betekenis dan de zwarte smet die er is volgens
die Phagwa puriteinen. Die willen een feest vol kleur maar zonder kafri-zwart.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten